Ինչպե՞ս աջակցել դեռահասին մասնագիտության ընտրության ընթացքում

Երբ դեռահասը չգիտի՝ ինչ է ուզում դառնալ, ծնողի առաջին ցանկությունը հաճախ օգնելն է՝ պատրաստի պատասխանով։ Բայց մասնագիտության ընտրության փուլում երեխան ամենից շատ կարիք ունի ոչ թե պատասխանի, այլ վստահության, որ իր որոնումը նորմալ է, և կողքին մարդ կա։

Ինչ կարող եք անել

Հարցրեք՝ որոշելու փոխարեն։ «Ի՞նչն է քեզ հետաքրքրում» հարցը ավելի շատ դռներ է բացում, քան «դու իրավաբան կդառնաս» պնդումը։ Հետաքրքրվեք՝ ինչն է նրան գրավում, ինչն է ձանձրացնում, ինչի մասին է երազում։

Նկատեք ու բարձրաձայնեք ուժեղ կողմերը։ Դեռահասը հաճախ չի տեսնում սեփական ուժեղ կողմերը։ «Նկատել եմ, որ լավ ես բացատրում», «քո մոտ ստացվում է մարդկանց համախմբել» — նման դիտարկումները օգնում են նրան ճանաչել իրեն։

Խրախուսեք իրական փորձը։ Շրջայցը, մասնագետի հետ զրույցը, դիտարկման օրը կամ փորձնակությունը ավելին են սովորեցնում, քան ցանկացած թեստ։ Աջակցեք, որ երեխան փորձի՝ նույնիսկ եթե ուղղությունը ձեզ «անհեռանկարային» է թվում։

Թույլ տվեք փոխել միտքը։ Փորձարկումից հետո ուղղություն փոխելը հետընթաց չէ, այլ գիտակցված ընտրության մաս։ Ամեն «սա ինձ համար չէ» մոտեցնում է իրական պատասխանին։

Մի՛ նախագծեք Ձեր ուղին երեխայի վրա։ Նրա ճանապարհը կարող է տարբերվել Ձեր փորձից, և դա բնական է. աշխատաշուկան այսօր այլ է, քան քսան տարի առաջ։

Դուք էլ մենակ չեք

ԴՈՒ ԷԼ-ի ծրագրերում ծնողների համար կազմակերպվում են առանձին հանդիպումներ և սեմինարներ. խոսում ենք ծնողի դերի, լսելու արվեստի և իրական փորձառության արժեքի մասին՝ հանգիստ և գործնական ձևաչափով։

Գրանցվեք ծնողների հանդիպմանը։